Poprzednio...
Szeryf znalazła serce w twoim pudełku na biżuterię.
Narzędzie zbrodni znaleziono w twoim mieszkaniu.
Nie zabiłam Kathryn.
Myślisz, że moja książka jest prawdziwa?
Jestem wierzący i chcę pomóc innym dostrzec światło.
- Ale ja już wierzę. - Jestem tu dla Emmy.
Kathryn?
ONCE UPON A TIME 01x19
The Return - Powrót -
.:: GrupaHatak. pl::. :: Project HAVEN::
Tłumaczenie: moniuska Korekta: loodka
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤
Jesteś tam? Dobrze.
To trwa za długo. Musimy przyspieszyć plan.
Już prawie 9:00.
Gotowy? Wiesz, co robić?
Operacja Kobra zawsze w gotowości.
- Tylko... - Tylko co?
Nie rozumiem, jak to ma skłonić Emmę do uwierzenia.
Czasami trzeba wskazać inne priorytety.
Poradzisz sobie z małą improwizacją?
- Jasne. A ty? - Do dzieła.
- Dzień dobry, panie Gold. - Dzień dobry, Henry.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Chcę coś kupić dla pani Blanchard.
Rozumiem.
Skoro się wyjaśniło, że nie zabiła tej pani.
Dobrze myślisz.
To są dzwonki? Super.
- Znalazłeś coś ciekawego? - To musi być coś specjalnego...
Dużo pytasz o dzwonki.
- Te są ładne. Ile? - Cena jest z tyłu.
Mogę w czymś pomóc?
Tak.
Szukam map. Jestem kolekcjonerem.
Mapy mam w sklepie. Tu jest biuro.
Myślałem, że to wejście.
Niestety nie. Sklep jest tam.
Wejdź. Zobacz, kto się obudził.
Witaj, Kathryn.
Nie zajmę ci wiele czasu. Pamiętasz, co się stało?
Nie za wiele. Miałam wypadek samochodowy
i pamiętam, że wystrzeliła poduszka powietrzna.
Później był tylko mrok i jakaś piwnica.
Nikogo nie widziałam, ale miałam jedzenie i wodę.
Podejrzewam, że podano mi narkotyki.
Wciąż wypłukujemy je z twojego organizmu.
Później ocknęłam się na obrzeżach miasta i zaczęłam iść. To tyle.
Nikogo nie widziałaś? Nie słyszałaś głosów?
Zapachu perfum, wody kolońskiej? Nic?
Nic. Przykro mi. Chciałabym pomóc.
Zwłaszcza że...
Kiedy zniknęłam, myśleliście, że nie żyję?
Twoje DNA dopasowano do znalezionego serca.
Przesłuchują wszystkich z laboratorium, żeby stwierdzić, kto je badał.
Czemu ktoś miałby to zrobić?
Myślę, że ktoś chciał wrobić Mary Margaret.
Ale dlaczego? Kto zrobiłby coś takiego?
Złamałeś naszą umowę.
Złamałem w życiu jedną umowę, kochanieńka,
i to z pewnością nie była ta.
Kathryn miała zginąć,
a Mary Margaret miała być temu winna.
Tutaj dużo gorzej kogoś zabić, prawda?
Nie można po prostu zamienić kogoś w ślimaka i zdeptać.
Nie powiedziałaś "zabij ją".
Miało jej się przytrafić coś tragicznego.
Porwanie jest tragiczne.
Cel był jasny.
Nie mówmy o celu. Cel jest bez znaczenia.
- Cel jest najważniejszy. - Proszę cię.
To zrodzi pytania o to, gdzie była
i dlaczego wyniki były fałszywe.
Właśnie. I kto podrzucił jej klucz do celi.
Wszystko doprowadzi do mnie. Ty draniu.
I tak nic ci to nie da.
Oboje w tym siedzimy, od początku.
Czyżby?
To ty stworzyłeś dla mnie klątwę...
Klątwę, która nas tu sprowadziła. Przez nią to wszystko.
- Najwyższy czas za to podziękować. - Czemu to robisz?
Mądra z ciebie kobieta, wasza wysokość.
Domyśl się.
Co robisz na środku drogi, chłopcze?
- Przepraszam. - Hej, ja cię znam.
To nic takiego. To ten osioł.
- Chcesz kurczaka albo jajka? - Nie. W porządku.
- Powinienem tylko... - Co się dzieje?
Nic takiego. To moja wina.
Nie patrzyłem, jak idę. Ale on mówi, że nic mu nie jest.
Wszystko dobrze, tatku. Naprawdę.
- Na pewno, Bae? - Tak. Nic mi nie jest.
Mam nadzieję, że więcej się to nie powtórzy.
Nie powtórzy się.
A to co takiego?
- To nic. - Nic!
Nie... kłopocz się.
Nie, tatku. Tatku, proszę, nie.
Tatku. Nie!
- Przepraszam. - Co robisz?
Chciałem cię cmoknąć w czoło. To miało być słodkie.
Dziękuję.
Dobrze cię widzieć.
Kathryn, przepraszam.
Za kłamstwa, zdradę. Za wszystko.
Nie trzeba, Davidzie.
To, co było między nami... nie było nam pisane.
Nie mogę winić cię za to, że pierwszy to dostrzegłeś.
Jesteś niesamowita.
Wiem.
A teraz uciekaj stąd, bo muszę odpoczywać.
Teraz dam ci całusa w czoło.
Nie krępuj się.
Jak się masz? Chcesz trochę?
Ci wszyscy ludzie... przyszli powitać mnie w domu?
- Masz wielu przyjaciół. - Wczoraj tego nie czułam.
Proszę bardzo.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Jak źle było?
Być przez niego przyłapanym? Nie tak źle. Rozegrałem to.
Znalazłeś to, czego szukałeś?
Nie. Ale mam przeczucie, że to mnie samo znajdzie.
Oto i ona. Daj jej swój prezent.
- Ma coś dla pani. - Dziękuję.
"Tak się cieszymy, że pani nie zabiła pani Nolan".
To od całej klasy. A ode mnie dzwonki.
Dziękuję. Przekaż wszystkim, że niedługo wrócę.
Henry, musisz wrócić do domu, zanim mama się zorientuje.
To nie byłoby miłe.
- Henry. Idziesz już? - Mam pracę domową.
Jest trochę zmęczona.
Myślę, że musisz dać jej trochę czasu.
Chciałem tylko...
Henry, może David odprowadzi cię do domu?
Wybacz.
Jasne.
Ciężko się z nim rozstawać, prawda? Z twoim synem.
To najcięższa rzecz.
Pomówmy o czymś, o czym jeszcze nie mówiliśmy. To byłeś ty?
Znaczy co?
Zmaterializowałeś Kathryn? To by do ciebie pasowało.
To była ta magia?
Bo jeśli porwałeś tę niewinną kobietę, żeby ją potem wypuścić...
Uważasz, że pracuję z Reginą czy przeciw niej?
Nie wiem. Może na przemian.
To popracuj nad tym.
Mnie ciekawi coś innego. Co o nim wiesz?
August. Jest pisarzem.
Tajemniczy, zarośnięty, poślubiony maszynie do pisania.
Kręcił się dziś po moim sklepie.
August Wayne Booth... wyraźnie fałszywe nazwisko.
Znam się trochę na nazwiskach.
Pisarze używają pseudonimów. O co chodzi?
- Ufasz mu? - Tak.
Dużo bardziej niż tobie.
Dziękuję, Onora. Przynieś nam kolację, kochanieńka.
- Zabiłeś tego człowieka. - Zraniłeś się.
Skoro o tym mowa...
Nie chcę magii. To tylko zadrapanie.
Wyleczymy to.
Więc użyj tego.
Jak sobie życzysz.
Zmieniłeś się. Nie widzisz tego?
Ciągle krzywdzisz ludzi.
Byłem twórcą rozejmu w wojnie z ogrami, Bae.
Wszedłem na pole bitwy i zakończyłem ją.
Odesłałem dzieci do domów.
- Mężczyzna, który uratował tysiące istnień... - Już po wszystkim.
Ten mężczyzna powinien z tym skończyć.
Możesz przestać robić te rzeczy.
Nie mogę.
Potrzebuję więcej mocy, żeby móc cię chronić.
Nie potrzebowałbym ochrony, gdybyś nie miał mocy.
Nie mogę się tego pozbyć.
- Próbowałeś? - Próbowałem.
Jeśli ktoś mnie tym zabije, wtedy przejmie moc.
Wiesz o tym, Bae. Tego chcesz?
Nie tego chcę.
Ale może jest inny sposób, żeby pozbyć się mocy.
Szukałeś...
Szukaj innych sposobów, Bae. Ale nie rób sobie nadziei.
Tatku...
Jeśli znajdę sposób na to, żebyś pozbył się mocy...
taki, który nie zabije ciebie i nie skrzywdzi mnie... zrobisz to?
To niemożliwe.
Ale gdyby było, zrobisz to? Nie tęsknisz za tym, co było?
Naprawdę jesteś tak nieszczęśliwy, Bae?
Mogę wyczarować, cokolwiek zechcesz.
- Powiedz mi. Czego chcesz? - Chcę odzyskać ojca.
Pragnę tylko twojego szczęścia, Bae.
Jeśli znajdziesz sposób, zrobię to.
Dobrze.
- Umowa stoi? - Stoi.
Sprawy związane z twoją przyjaciółką... wyjaśniły się, prawda?
Powiedziałeś, że pomożesz mi z Mary Margaret, i uwierzyłam ci.
Ale są sprawy, których nawet
ślepy szeryf zignorować nie może.
To pluskwa?
Na boga, Sidney, daruj sobie.
Oszukałeś mnie, szpiegowałeś i donosiłeś tej chorej wariatce.
Nie chcę nawet myśleć, co na ciebie ma, ale to musi być coś wielkiego.
Jest dobrym burmistrzem.
Próbowała wrobić Mary Margaret w morderstwo,
którego nawet nie było. Jesteś w wielkich tarapatach.
Znajdę piwnicę, w której są ślady DNA, a wtedy ona już się nie wywinie.
Być może, ale nie stawałbym przeciw niej.
To niesamowita kobieta.
Czy ty...
Jesteś w niej zakochany?
Świetnie.
Nieważne. Oto jak będzie... nim się spostrzeżesz
będę miała ten dowód, więc przemyśl to dwa razy.
Możesz pomóc mnie i sobie albo pójdziesz na dno razem z nią.
Może pobawisz się z nimi, Bae?
Mam tu do załatwienia coś, co może cię znudzić.
Dobrze.
Idziemy stąd.
Baelfire.
Uważaj, Morraine. Nie powinni cię ze mną widzieć.
Jestem niebezpieczny.
Boją się twojego taty. Ale ja nie.
Nie pozwolisz mnie skrzywdzić.
I tak nie sądzę, że jest taki zły.
Widziałam, jak powstrzymał wojowników na polu bitwy.
To było jak cud.
Teraz z każdym dniem jest coraz gorzej.
Powiedział, że się zmieni, jeśli znajdę sposób.
Tylko nie wiem, gdzie szukać.
- Reul Ghorm. - Co?
Słyszałam o nim w okopach. Żołnierze o tym rozmawiali.
Reul Ghorm jest starożytnym, posiada pierwotną moc.
Większą albo gorszą niż tata?
Większą niż cokolwiek.
Wraca. Powodzenia.
Twoi przyjaciele nie chcieli się przywitać?
Boją się ciebie.
Nie mają czego się bać, Bae. W końcu przywykną.
Masz poplamione buty.
Ach, to. Potrzebujemy nowej służącej.
Boże, nie!
Słyszała, jak rozmawialiśmy o nożu.
Była niemową. Nie powiedziałaby nikomu.
Nawet niemowy potrafią rysować.
- Matko przełożona. - Dzień dobry.
Czynsz mamy opłacony.
Nie przyszedłem w sprawie czynszu.
Zatem miłego dnia.
Ten mężczyzna, który wyszedł...
Jak się przedstawił? Czego chciał?
Nie muszę panu tego mówić.
A ja nie chciałbym musieć podwoić wam czynszu.
- Czego chciał? - Konsultacji i rady.
Przybył do miasta, by po długiej rozłące odnaleźć ojca, i znalazł go.
Szczęśliwe połączenie już się odbyło?
Jeszcze z nim nie rozmawiał.
Dlaczego?
To było trudne rozstanie.
Mają do rozwiązania wiele kwestii spornych.
Rozumiem.
Reul Ghorm?
Jesteś tam?
Jeśli możesz mi pomóc, proszę, ukaż się.
- Pomożesz mi? - Pomogę.
Skąd mam wiedzieć, że mogę ci ufać?
Bo jest dobra i zła magia, a ja jestem po właściwej stronie.
Jesteś wróżką.
Masz do czynienia z magią, prawda?
Jest coś mrocznego w twoim życiu.
Mój ojciec.
On jest Mrocznym.
Nie mogę sprawić, by był taki jak dawniej,
ale mogę wysłać go w miejsce, gdzie nie będzie mógł korzystać z mocy.
Tylko nie do więzienia. Chcę być z nim, tak jak kiedyś.
Nie do więzienia, młodzieńcze, tylko w miejsce bez magii.
- Ale magia jest wszędzie. - W tym świecie, owszem.
Przypadłość twego ojca wiąże się z naszym królestwem.
Jego moce nie należą do tego miejsca.
Musicie odejść tam, gdzie uciekniecie od tej klątwy.
- Musimy stąd odejść? - To jedyne wyjście.
Dasz radę? Zostawić wszystko za sobą i odejść w nieznane?
Tak, jeśli dzięki temu odzyskam ojca.
Jesteś bardzo dobrym synem, Baelfire.
Jesteś tą cząstką, dzięki której pozostaje człowiekiem.
Wciąż tli się w nim małe światełko... to miłość do ciebie.
Nadstaw rękę.
- Co to jest? - Magiczna fasola.
Jedna z ostatnich znanych naszemu gatunkowi.
Inne już się rozeszły.
Używaj jej mądrze i podążaj tam, dokąd cię poprowadzi.
To uratuje was obu.
Proszę, zaczekaj.
Pójdę sobie, jeśli chcesz. Chciałem tylko porozmawiać.
Więc mów.
- Chcę cię przeprosić. - Powinieneś.
Kontynuuj.
Nie wierzyłem ci. Nie było mnie przy tobie.
Nigdy nie zapomnę tej chwili...
Kiedy los zadaje ci cios w plecy,
a jedynego człowieka, który jak sądziłaś, cię złapie...
- Nie ma go przy tobie. - Sama pomyśl.
To było twoje pudełko, odciski, nóż w twoim mieszkaniu.
- To było ustawione. - I to całkiem nieźle.
Jestem człowiekiem. Poniosło mnie.
Przepraszam za to, ale musimy żyć dalej.
Nie możemy.
Coś na tym świecie nie chce, żebyśmy byli razem.
- Co? Moce ciemności? - Możliwe.
Nie wiem, ale ciągle ktoś zatruwa nasze relacje.
A nie chcę wszystkich dobrych wspomnień...
zastąpić takimi jak te...
kiedy patrzyłam na ciebie i widziałam, że mi nie wierzysz.
Wiem. Bardzo mi przykro.
Wiem.
Ale ja cię kocham.
I to...
sprawia, że wszystko jest takie przygnębiające.
Tatku.
Znalazłem sposób, żeby wszystko wróciło do normy.
Chcę, żebyś ze mną poszedł. Mogę wszystko naprawić.
Słyszałeś o Reul Ghorm?
Błękitna gwiazda.
Błękitna wróżka?
Synu, proszę, powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Magia wróżek raczej nie współgra z moją.
Ale obiecałeś.
Ona może nam pomóc, zabrać w miejsce bez magii.
Miejsce bez magii?
Będę bezsilny. Słaby.
Jak wszyscy. To nie miałoby znaczenia.
- Bylibyśmy szczęśliwi. - Możemy być szczęśliwi tutaj.
Ojcze, proszę. Robisz się coraz gorszy.
Obiecałeś. To może się udać.
Zawarłeś ze mną umowę.
Wycofujesz się?
Nie.
Pan Gold? Przyszedł pan po czynsz?
Czemu wszyscy o to pytają?
Bo pan... nieważne. Chce pan porozmawiać?
Nie wiem.
Jeśli chce pan się wyżalić, zapraszam.
Syna?
Nie wiedziałem, że pan ma syna. Ile ma lat?
- Zacznijmy od czegoś prostszego. - Dobrze.
Co znaczy, że może go pan znalazł?
Powiedzmy, że jest ktoś, kto zachowuje się tak jak on.
Czyli rozpoznał go pan.
Możliwe.
Albo widzę to, co chciałbym zobaczyć.
Czy on nie rozpoznałby pana?
Pokłóciliśmy się.
Nie wiem, czy jest gotowy do łzawego spotkania.
Więc szukał pana, a teraz trzyma się z dala?
Może czeka na znak, że jest mile widziany i pan mu wybaczył.
Nie. To nie jemu trzeba...
Wciąż może być bardzo rozgniewany.
Gniew między rodzicem a dzieckiem jest najbardziej naturalną rzeczą.
Sądzę, że może próbować mnie zabić.
To już mniej naturalne.
Pozwoliłem mu odejść.
Całe życie próbowałem to naprawić, teraz on tu jest,
a ja nie wiem, co mam robić.
Proszę być szczerym.
Powiedzieć mu to samo co mnie.
Prosić o wybaczenie. Gdy się spotkacie,
- będzie pan wiedział, co robić. - Szczerość to moja słabość.
Nie ma innego wyjścia.
Wiem, kim jesteś.
I wiem, czego szukasz.
Zatem możemy skończyć z kłamstwami...
tatku.
Dokąd idziemy, synu?
Do jakiego świata się wybieramy? Co to za świat bez magii?
Lepszy.
Mój Boże, chłopcze! To jak tornado!
- Musimy w to wejść! - Nie! Chyba nie mogę!
Musisz! To jedyny sposób!
Nie! To podstęp! Chcą nas rozdzielić!
Będzie dobrze! Obiecuję!
Tatku!
Musimy przez to przejść! Co robisz?!
Tatku! To się zaraz zamknie! Chodźmy!
Nie mogę!
Tatku, proszę! To jedyny sposób, byśmy byli razem!
Nie, Bae! Nie mogę!
- Tatku, proszę! - Nie mogę!
Ty tchórzu! Obiecałeś! Nie zrywaj naszej umowy!
Muszę!
Tatku!
Bae?
Bae!
Nie! Bae.
Przepraszam, Bae! Chcę z tobą iść!
Chcę iść z tobą, Bae!
Miałeś rację, Bae.
Zawsze miałeś rację.
Byłem tchórzem. Nie powinienem był pozwolić ci odejść.
To małe pocieszenie, ale wiedz, że odkąd odszedłeś,
przekroczyłeś granicę czasu i przestrzeni, cały czas...
szukałem cię.
A teraz, kiedy w końcu cię odnalazłem...
wiem, że nie nadrobię straconego czasu.
Mogę jedynie prosić cię, byś zrobił to, co zawsze...
żebyś był dojrzalszy...
i wybaczył mi. Przepraszam cię, synu.
Bardzo cię przepraszam, Bae.
Mój syn.
Mój wspaniały synek.
- Możesz mi wybaczyć? - Wybaczam ci, tatku.
Szukałeś sztyletu.
Pomyślałem, że jeśli wciąż go masz,
to znaczyłoby, że się nie zmieniłeś.
Znajdźmy go i przekonajmy się.
Zakopałem go zaraz po przybyciu Emmy.
Coś zaczęło się zmieniać.
Nie chciałem, żeby Regina go znalazła.
Oczywiście.
Powinien być gdzieś tutaj.
Weź go.
Zniszcz go, zawsze chciałeś to zrobić.
Odnalazłem cię i już go nie potrzebuję
Kiedyś go wybrałem. Teraz wybieram ciebie.
Jest niezwykły.
Mocą ciemności, dowodzę tobą... Mroczny.
Próbujesz mnie kontrolować?
Dowodzę tobą, Mroczny!
Nie jesteś moim synem.
- Nie jesteś Baelfire. - Czemu tak mówisz, tatku.
- Chcę użyć twej mocy, by nam pomóc. - Dość tego!
To koniec, Booth, czy kimkolwiek jesteś.
Mój syn nigdy nie wykorzystałby mnie
i wiedziałby, że w tym świecie sztylet nie jest magiczny,
bo tutaj nie ma magii.
Dlatego wybrał to miejsce.
Nie chciał, żebym się tym parał.
Czemu zakopałeś bezużyteczny nóż?
Nie powiedziałbym, że bezużyteczny.
Wciąż bardzo dobrze przecina ciało.
Pora, byś odpowiedział na kilka pytań, słonko.
Po co ten cyrk? Czemu od razu do mnie nie przyszedłeś?
Musiałeś na to zapracować.
Miałeś tak bardzo tego chcieć, żebyś ignorował nawet to, co widzisz.
Czy ja w ogóle jestem do niego podobny?
- Skąd wiesz o sztylecie? - Słyszę co nieco.
Nikt tu nie wie o nożu.
Nikt nie pamięta.
Ale ty pamiętasz.
Jesteś stamtąd, prawda? Z mojego świata.
Skoro pytasz, musisz znać odpowiedź.
Skoro to już ustaliliśmy...
Co powiesz na moje kolejne pytania?
- Skąd wiesz o mnie i sztylecie? - Od małej wróżki.
Czemu go chciałeś?
Jeśli wiesz, kim jestem, to wiesz, jaki jestem.
Szanse, że przeżyjesz to spotkanie, są dość nikłe.
Czemu więc podjąłeś ryzyko?
Bo i tak umrę.
Co?
Jestem chory i potrzebuję magii.
Miałem sprawić, by zbawca uwierzył.
Ale ta kobieta...
Nie dam rady dłużej tego ciągnąć, żeby zobaczyć efekty.
Zaufała ci. To mogłoby wystarczyć.
Spróbuj jeszcze raz.
Pozwolisz mi żyć?
Przecież i tak umrzesz.
Tym sposobem przynajmniej coś na tym skorzystam.
Reul Ghorm! Ukaż się!
Jak mogę za nim podążyć?
Miałeś szansę. Nie skorzystałeś z niej.
Nie ma już więcej magicznej fasoli.
- Kłamiesz. - My nie kłamiemy.
Kłamstwo.
Nigdy nie opuścisz tego świata.
Znajdę sposób. Muszą być inne ścieżki.
- Skoczek międzykrainowy? - Nie.
- Tunel czasowy? Mag? - Nie.
- Nie ma... - Klątwa?
- Nie. - A więc jest klątwa.
Jasne, że wybrałbyś klątwę zamiast poświęcenia.
Twoja magia jest ograniczona zdemoralizowanym rdzeniem.
Poza tym to wymagałoby wysokiej ceny.
Już taką zapłaciłem.
Byłbyś w stanie poświęcić ten świat dla drugiego?
- Bo o takiej cenie mówimy. - A jak myślisz?
Pocieszam się więc, że taka klątwa jest poza zasięgiem twoich zdolności.
Na razie, ale mam cały czas tego świata.
Nie będę robił nic innego. Nic innego nie pokocham.
Znajdę sposób.
Odebrałaś mi syna, ale go odzyskam.
Nie odebrałam ci syna.
Odebrałaś mi syna, ale go odzyskam!
Sam go puściłeś.
Znajdę go!
Znajdę go.
Gratuluję, szeryf Swan.
Będzie przełom w twojej sprawie.
Dostaniesz swoje przyznanie do winy.
Ale musisz posłuchać wyjaśnień, żeby zrozumieć, jak do tego doszło.
- Zapamiętam każde twoje słowo. - Sidney, możesz wyjść.
Powiedz jej to co mnie.
To byłem ja. Przyznaję się.
Porwałem Kathryn i przetrzymywałem w domku letnim nad jeziorem.
Przekupiłem laboranta, żeby dał mi serce ze szpitala,
a potem sfabrykował wyniki badań.
I jeszcze jedno.
Pożyczyłem jeden z uniwersalnych kluczy Reginy i...
podrzuciłem nóż w waszym mieszkaniu.
Mój klucz. Czuję w tej części naruszenie dóbr osobistych.
I niby po co miałbyś to zrobić?
Po ogłoszeniu wyroku miałem ją odnaleźć, zostać bohaterem,
a potem zrobić z tego największą historię, o jakiej słyszało to miasto.
Odzyskałbym pracę.
Byłyby jeszcze książki, filmy, sam nie wiem, brzmi jak szaleństwo.
Nie znam się na szaleństwie, ale na kłamstwach cholernie się znam.
Mam mapy z lokalizacją domu.
Znajdziesz w piwnicy łańcuchy, odciski palców... jej i moje.
Ale nie skrzywdziłem jej.
Ten człowiek wyraźnie cierpi na jakiś rodzaj załamania nerwowego.
Wyraźnie nie był sobą przez jakiś czas.
Jakby jego słowa wcale nie były jego słowami.
Twój pośpiech w osądzaniu przeszkadza ci dostrzec prawdę.
Proszę na słówko w korytarzu.
To największy stek bzdur, jakie słyszałam.
Jestem pewna, że to nieprawda.
Biedny człowiek. Wiem, że to twoja sprawka.
Rozumiem, że to twoja gra i przekonałaś komisję,
że nikt inny wygrać nie może,
ale ja zaczynam całkiem inną grę.
Nie dbam o to, co się stanie z tobą.
Czy też ze mną.
Zależy mi tylko na tym, co stanie się z moim dzieckiem.
Będziesz musiała zostawić go w spokoju.
- Czyżby? - Ja mówię.
Jesteś socjopatką, kobieto.
Chciałaś mi odebrać kogoś, kogo kocham,
a teraz ja odbiorę tobie kogoś, kogo kochasz.
Zabieram mojego syna.
Synchro i poprawki: Golboth® ¤¤¤ http://serialeatv.blogspot.com ¤¤¤